तापलेल्या वाळुतून
ते न अनवाणी गेले
मृगजळाला भाळून
त्याच्या मागे ना धावले
चक्रवाक व्हावे असे
त्याना वाटलेही नाही
त्याच्या वियोगाची जात
त्यांनी ओळखली नाही
कुणी नाहीच म्हणून
साद घालणे टाळले
देवाच्याही मूर्तीकडे
शिल्प म्हणून पाहिले
अभावात भाव कधी
पाहताच आला नाही
शून्य निरसून जावे
असा लाहो केला नाही..!
***
